Lezing
De dubbele lijn: androgyne vrouwen in de kunsten
Spreker Dr. Els van der Werf
Donderdag 25 februari 2026 14:00 - 16:00 uur
Plaats
Mennozaal, Oude Boteringestraat 33, 9712 GD Groningen (achter de Doopsgezinde Kerk)
Mennozaal, Oude Boteringestraat 33, 9712 GD Groningen (achter de Doopsgezinde Kerk)
Opgave
De kosten voor het bijwonen van deze lezing zijn € 17,00 (Inclusief koffie of thee in de pauze).
Een kaartje kopen kan op twee manieren
De kosten voor het bijwonen van deze lezing zijn € 17,00 (Inclusief koffie of thee in de pauze).
Een kaartje kopen kan op twee manieren
- online vooraf betalen via Inschrijven
- pinnen aan de zaal
Marlow Moss (1889-1958), White, Black, Red and Grey, 1932, olieverf op doek, 54 x 44,5 cm, Kunstmuseum, Den Haag
Hannah Höch (1889-1978), Da Dandy, 1919, fotocollage, 30 x 23 cm, Bridgeman-Giraudon / Art Resource, NY / Höch, Hannah (1889-1978) © ARS, NY
Claude Cahun (1894–1954), Que me veux tu? (What do you want from me?), 1929, foto, 18 x 23 cm, Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, Parijs
Tilda Swinton in de film Orlando. Photograph: Liam Longman/Adventure Pictures Ltd
Het Kunstmuseum in Den Haag besteedt (tot 10 mei 2026) in een bescheiden tentoonstelling aandacht aan het werk van de Britse beeldend kunstenaar Marlow Moss (1889-1958). Hoewel zij met de introductie van de zogenaamde ‘dubbele lijn’ en haar contacten met Piet Mondriaan een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het Constructivisme, is zij bij het grote publiek onbekend gebleven.
Marlow Moss was niet de enige vrouwelijke kunstenaar die in de jaren tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog koos voor een radicale breuk met het vrouwelijke uiterlijk en het conventionele leven binnen het traditionele huwelijk. Moss creëerde een nieuwe persoonlijkheid door haar haar kort te knippen, zich te kleden in mannenkostuums en haar leven te wijden aan de kunst. En zij was niet de enige. Beeldend kunstenaars als Claude Cahun, Hannah Höch en Romaine Brooks kozen voor een vergelijkbare levenswandel.
Deze ontwikkeling kwam niet uit de lucht vallen. Sociale veranderingen aan het eind van de negentiende eeuw boden vrouwen de gelegenheid om nieuwe wegen in te slaan en in de Eerste Wereldoorlog veranderde de maatschappelijke rol van vrouwen, toen zij veel werk overnamen van de mannen die aan het front vochten. De jaren twintig van de vorige eeuw werden gekenmerkt door de opkomst van de vrijgevochten jonge vrouw: de Flapper Girl, of zoals men haar in Frankrijk noemde, la Garçonne.
In deze lezing gaan we na hoe diverse vrouwelijke kunstenaars hun gekozen identiteit gebruikten om zich een plaats te verwerven in de wereld van de beeldende kunst in het Interbellum. Hoewel hun bijdrage aan het Modernisme aanzienlijk mag worden genoemd, werden ze vaak overschaduwd door hun mannelijke collega’s. Pas in de laatste decennia krijgt hun werk de aandacht die het verdient. We kijken niet alleen naar de beeldende kunst, maar ook naar de wereld van de literatuur, aan de hand van schrijfsters als Virginia Woolf, Gertrude Stein, Colette en Irmgard Keun.
Terug in de tijd met vrouwen die hun tijd ver vooruit waren!
Marlow Moss was niet de enige vrouwelijke kunstenaar die in de jaren tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog koos voor een radicale breuk met het vrouwelijke uiterlijk en het conventionele leven binnen het traditionele huwelijk. Moss creëerde een nieuwe persoonlijkheid door haar haar kort te knippen, zich te kleden in mannenkostuums en haar leven te wijden aan de kunst. En zij was niet de enige. Beeldend kunstenaars als Claude Cahun, Hannah Höch en Romaine Brooks kozen voor een vergelijkbare levenswandel.
Deze ontwikkeling kwam niet uit de lucht vallen. Sociale veranderingen aan het eind van de negentiende eeuw boden vrouwen de gelegenheid om nieuwe wegen in te slaan en in de Eerste Wereldoorlog veranderde de maatschappelijke rol van vrouwen, toen zij veel werk overnamen van de mannen die aan het front vochten. De jaren twintig van de vorige eeuw werden gekenmerkt door de opkomst van de vrijgevochten jonge vrouw: de Flapper Girl, of zoals men haar in Frankrijk noemde, la Garçonne.
In deze lezing gaan we na hoe diverse vrouwelijke kunstenaars hun gekozen identiteit gebruikten om zich een plaats te verwerven in de wereld van de beeldende kunst in het Interbellum. Hoewel hun bijdrage aan het Modernisme aanzienlijk mag worden genoemd, werden ze vaak overschaduwd door hun mannelijke collega’s. Pas in de laatste decennia krijgt hun werk de aandacht die het verdient. We kijken niet alleen naar de beeldende kunst, maar ook naar de wereld van de literatuur, aan de hand van schrijfsters als Virginia Woolf, Gertrude Stein, Colette en Irmgard Keun.
Terug in de tijd met vrouwen die hun tijd ver vooruit waren!
Dr. Els van der Werf studeerde Engelse taal en letterkunde in Groningen en Sheffield (GB). Zij was werkzaam bij de Hanzehogeschool Groningen als docent en adviseur internationale betrekkingen.
© Cc 2026 | Privacybeleid